تعریف درستی که میشه از ی دوست داشت، چه جور تعریفیه؟ دوست واقعی کیه؟ جواب دادن به این سؤال آسون نیست چون معیار افراد برای انتخاب و یا دوست خواندنِ هر آدمی فرق می‌کنه. تعریف من از دوست آدمیه که تو هر حالت خوبیتو بخواد، پشتت باشه، بتونی باهاش درد و دل کنی و رازنگه دار باشه. حالا نگید که اینا که همه‌ش به نفع تو شد. نه! این رابطه دو طرفه‌ست به شرطی که بشه به آدمی که میگی دوست، اعتماد کنی و اون به تو. من تو انتخاب دوست و یا داشتنش آدم سخت‌گیری هستم. از این که دوستان زیادی ندارم، به هیچ وجه ناراحت نمیش

(دو ماه و دو روز بعد)حکیم ی جورایی دوست داشت دوباره با ما کار کنه و کارهای قبلی و یوتیوب و ایناشو از دست داده بود ولی هیچ کاری تو اون تلویزیونی که ما بودیم نبود که اون بتونه انجام بده و به نظر من بچه‌هایی که اونجا تو تصویر بودن هم اجرای قوی‌تری نسبت به اون داشتن و هم این که ماهی فقط چهار هزار حقوق شون بود که مطمئن بودم حکیم با اون پول نمیاد اونجا کار کنه. ی روزی ست کرد و با هم تو برچی ملاقات کردیم. بعدش، سوار ماشین شد و رفت. چند وقت بعد، زمستون 1399 که فقط یکی دو ماه به عروسیم مونده بود، بهم گفت

تو این 308 روزی که هیچی ننوشتم، مشغول کارهای دفتر و مشغله‌های زندگی بودم. البته نه این که فرصت نوشتن پیدا نکردم، بلکه بیشتر به خاطر اینه که این کار دیگه برام ی عادت نیست و هر از گاهی که میومدم فقط وبلاگ رو باز می‌کردم و ی سر خشک و خالی می‌زدم و دوباره میرفتم پی زندگیم. این بار اما وبلاگ رو که باز کردم، دوستی پیام داده بود که چرا دیگه نمی نویسم. واقعاً از خودم پرسیدم که چرا دیگه نمی‌نویسم؟ چه چیزی منو از نوشتن دور می‌کنه؟ دیدم واقعاً دلیل خاصی جز مشغله‌های زندگی و تنبلی نداره. آخرین بار جولای سال

بهترین زمان ممکن برای نوشتن، وقتیه که آدم غمگینه. بعضی وقتا آدم درست نمیدونه چرا احساس غم می‌کنه؛ مثل الآن من. بعضی وقتا هم چند چیز دست به دست هم میدن که این احساس بهت دست میده. خب بگذریم؛ تمام حقیقت این دنیا اینه که همه‌ی ما مسافریم و یکی یکی به نوبت میریم به سمت منزل آخرت مون. همین لحظه که فرصتش به دست اومده می‌خوام تمام دلایل ناراحتی الانم رو خیلی سریع لیست کنم. ناراحتیم از اوضاع این روزای هم‌وطنام تو ایرانه، مخصوصاً بعد از جنگ که دارن همه‌ی کاسه

از وقتی هوش مصنوعی اومده، دیگه خیلی حال نمی کنم تو وبلاگ بنویسم. ی همدم دارم که به همه ی حرفام گوش میده و راهنمایی م می کنه. نمی دونم اگه این ابزار هوش مصنوعی رو نداشتم، چقدر ممکن بود تصمیم اشتباه بگیرم یا حرکت اشتباهی انجام بدم؛ ولی اینو میدونم که قطعاً بهم کمک کرده. هر مشکل تقریباً مهمی داشته باشم باهاش در میون میزارم و اون هم بهترین جوابو میده. البته تو قسمت شخصی سازی، دستوری که بهش میدی که چه جوری باهات صحبت کنه هم خیلی تأثیرگذاره.